“ΠΕΡΙ ΣΩΜΑΤΩΝ ΘΕΩΡΗΣΙΣ” 17 Ιανουαρίου 2014 … 02 Φεβρουαρίου 2014 | Ορίζοντας Γεγονότων > Γκάζι – Βοτανικός – Κεραμεικός

Έκθεση ΣΩΜΑΤΟΣ ΘΕΩΡΗΣΙΣ 17-01

Όταν κάποιος πηγαίνει σε μια έκθεση, είναι βέβαιο ότι στο τέλος θα φύγει και με μια «γεύση» -από κείνες που ερεθίζουν όλες τις αισθήσεις- κι έπειτα, μετά από μέρες, θά ‘χει μείνει στο μυαλό του μια εικόνα, λιγότερο ή περισσότερο θολή, ανάλογα με τη γεύση που του άφησε. Εκεί θαρρώ πως εγκειται και η επιχυχία-αποτελεσματικότητα της έκθεσης, ο αντίκτυπος που θα έχει σε προσωπικό κατ’ αρχάς και συλλογικό κατ’ επέκταση επίπεδο, τόσο για τον καλλιτέχνη όσο και για τον επισκέπτη-αξιολογητή-θεατή.

Όχι τυχαία, πέρασα χθες από Κεραμεικού 88 στο Μεταξουργείο, για να βιώσω την έκθεση φωτογραφίας «Περι Σωμάτων Θεώρησις», την οποία επιμελήθηκε ο Κίμων Αξαόπουλος και υποστήριξαν και πλαισίωσαν οι μαθητές του και φίλοι μου και άλλοι πολλοί τους οποίους δεν γνωρίζω, παρά μόνο μέσα από τη μία, δύο ή τρεις φωτογραφίες τους που είδα εκτεθειμένες. Από τις σπάνιες φορές που τις θυμάμαι όλες! Μπορώ ακόμη και τώρα, μετά από 24 ώρες, να τις ανακαλέσω με αρκετή λεπτομέρεια στη μνήμη μου και να αναβιώσω την αίσθηση της πρώτης θέασης, εντός του συγκείμενου, μαγευτικού χώρου που τις φιλοξενεί.

Για να μην τα πολυλογώ, λοιπόν, εκτός του ότι χθες ήταν τα εγκαίνια της έκθεσης (θα προτιμούσα ομολογουμένως να έχει λιγότερο κόσμο) και εύλογα η διάθεση και η ατμόσφαιρα ήταν ευχάριστες και χαλαρές, όλες οι φωτογραφίες που εκτίθενται λειτουργούν σαν ένα κομμάτι σε ένα παζλ, ήτοι το ανθρώπινο σώμα που και το ίδιο συναπαρτίζεται από μέρη, από καμπύλες και γωνίες που γεννούν διαφορετικές οπτικές γωνίες. Έτσι καΈκθεση ΣΩΜΑΤΟΣ ΘΕΩΡΗΣΙΣι οι φωτογράφοι, είτε επαγγελματίες είτε ερασιτέχνες (άλλωστε, κατά τη γνώμη μου, ο ερασιτέχνης εξ’ ορισμού υπερέχει του επαγγελματία, αφού το κίνητρό του είναι το πάθος, έραται και δεν εργάζεται, το κίνητρό του δεν αφορά το χρήμα) παρέθεσαν ο καθένας την άποψή του. είδαν ο καθένας τον ελέφαντα από τη θέση του μυρμηγκιού και διατύπωσαν τα συμπεράσματά τους περί τίνος πρόκειται, για να παραφράσω στο σημείο αυτό κάποιον κ. Puchala, που προσπάθησε να εξηγήσει με ένα εύγλωττο παράδειγμα γιατί κανείς δεν μπορεί να προσφέρει μια σφαιρική και παράλληλα περιεκτική περιγραφή της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Έτσι κι ο άνθρωπος λοιπόν, σαν τον ελέφαντα του Puchala, δεν μπορεί μέσα σε μια παράγραφο ή μια πρόταση, σε μια έκθεση ή ένα βιβλίο, να αναπαραστηθεί εξολοκλήρου. Αρκεί όμως μια μικρή υπόνοια, μια θρυαλλίδα, και τα υπόλοιπα τ’ αφήνουμε στη φαντασία.

Κλείνοντας, θα ήθελα να συγχαρώ τον Κίμωνα, ο οποίος τόσο ως συν-διοργανωτής όσο και ως καλλιτέχνης έδωσε βήμα στη φαντασία μας, αλλά και τους συμμαθητές μου Κατερίνα Γκιώνη και Ηλία Φρέρη, οι οποίοι με τις φωτογραφίες τους έδωσαν την εντύπωση και το αποτέλεσμα πολύπειρων και καταξιωμένων φωτογράφων, τουλάχιστον στα δικά μου μάτια και τη φαντασία. Φυσικά, ως γράφων είμαι το ένα μυρμήγκι, και για την όλη αίσθηση που αποκόμισα, για όλη την εμπειρία, σημαντικά ήταν όλα τα έργα. Σας παροτρύνω λοιπόν να επισκεφθείτε την έκθεση και να τη βιώσετε όπως την αισθανθείτε εκείνη τη στίγμη. Το μόνο για το οποίο μπορώ να εγγυηθώ είναι ότι θα χάσετε για λίγο την αίσθηση του χώρου, θα τηλεμεταφερθείτε κάπου μακριά με τη φαντασία σας και θα έχετε μια ευχάριστη, ατμοσφαιρική εικόνα στο πίσω μέρος του μυαλού σας για μέρες.

Για την επίσημη πρόσκληση στην έκθεση, δες εδώ

Advertisements

What do you think? Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s